In september mochten we opnieuw heel wat nieuwe, jonge en gemotiveerde leden verwelkomen!

Nieuwe leden muziekclub:

  • Lucas Brinckman (trompet)
  • Yari Callens (drum)
  • Geike Callens (dwarsfluit)
  • Miel Clinckemalie (klarinet)
  • Elke Clinckemalie (klarinet)
  • Aline Degezelle (dwarsfluit)
  • Soo Denys (saxofoon)
  • Maxim Lervant (trompet)
  • Marlies Mylle (dwarsfluit)

nieuweLeden

Nieuwe leden leerlingen drumband:

  • Maxim Degezelle
  • Sietske Denys

Gingen over van de muziekclub naar het jeugdorkest:

  • Lara D’Heygere
  • Simon Maertens
  • Victor Renier
  • Justine Vanderwee
  • Casper Verhelst

 

Veel succes allemaal!

We zijn weer terug van weggeweest! De website heeft een  kleine opfrissing gekregen.

Binnenkort krijgen alle leden ook nog een info mail voor het ‘leden-gedeelte’ van de website.

Op zondag 17 maart luisterde het jeugdorkest naar jaarlijkse gewoonte de mis op in de Sint-Jozefskliniek.

Met dank aan alle leden van de jeugd en aan de ‘eeuwige’ jeugd!

jeugdMis2013

Beluister hier het optreden van Liesl’s Ballad, geschreven door Brecht D’Heere.

fernandSagon

Wie in Izegem de naam “Sagon” uitspreekt denkt ontegensprekelijk aan de Harmonie van de Congregatie, maar ook omgekeerd.

In 1947 werd de 28-jarige advocaat door E.H. Lansweert, de toenmalige Directeur van de Congregatie, aangesproken om secretaris te worden van de vereniging.

Vijf jaar later, na het overlijden van President Joseph Vercamert werd Mijnheer Sagon door diezelfde Directeur bereid gevonden om de nieuwe President te worden.

Een citaat uit het jubileumboek 100 jaar Koninklijke Harmonie van de Congregatie: “De president Joseph Vercamert werd ziek en maanden lang was hij de zorg van zijn verkleefde Directeur en muzikanten tot hij stierf op 11 augustus 1951. Dit afsterven was waarlijk een zwaar verlies voor de maatschappij, in het bijzonder voor de Directeur die nu moest voorzien in zijn opvolging.

Spoedig echter had de fijne blik van de Eerwaarde Directeur de geschikte man gevonden: Advocaat Fernand Sagon, die reeds secretaris was, aanvaardde op 17 april 1952 het Presidentschap.” Einde citaat.

En meteen werd de nieuwe President voor een grote uitdaging geplaatst. In 1953 immers vierde de maatschappij haar 100-jarig bestaan en het jaar nadien werd de memorabele Romereis ondernomen. Het werd meteen een eerste hoogtepunt voor de nieuwe President. Vele andere zouden volgen…

Tijdens zijn 50-jarig bestuursmaatschap, waarvan 5 jaar als secretaris, 37 jaar als voorzitter en later nog een aantal jaar penningmeester, heeft Mijnheer Sagon de maatschappij als een strenge, maar rechtvaardige huisvader weten te leiden.

Zijn deur stond altijd open voor zijn muzikanten en bestuursleden. Bij onderlinge wrijvingen tussen muzikanten maar ook bij persoonlijke problemen wist hij meestal met menselijk inzicht en diplomatie tot een oplossing te komen.

Met zijn eigen gekende temperament wist hij de muzikanten te blijven bezielen om naar de repetities en de uitvoeringen te komen.

Ontelbare uren heeft hij opgeofferd om “zijn muziek” in goede en soms minder goede tijden bij te staan en te leiden.

Hoewel ik weet dat Mijnheer Sagon er niet van hield om in het middelpunt van de belangstelling te staan, vind ik het niet meer dan passend dat we hem, bij zijn overlijden, oprecht postuum danken en hulde brengen voor zijn onbaatzuchtige inzet voor onze vereniging.